سلطان سلیم خان اول پس از آنکه مدعیان سلطنت خویش را برانداخت ، مصمم شد که به ایران بتازد . علل اساسی این تصمیم را به دو دسته تقسیم باید کرد : یکی علل ی و مذهبی و دیگر علل نظامی و وم ایجاد امنیت در سرحدات شرقی امپراطوری عثمانی .
دولت عثمانی که تا این تاریخ با دشمنان نیرومند سرسخت و متعصبی در اروپا دست و پنجه نرم می کرد ، از آغاز تاسیس دولت صفوی در سرحدات شرقی نیز گرفتار حریف تازه نفس و کینه توز و خطرناک و متعصب تری مانند شاه اسماعیل صفوی گردیده بود که با تبلیغات دینی و تحریکات ی در ولایات شرقی و جنوبی آسیای صغیر و اتحاد با دشمنان امپراطوری عثمانی در اروپا و آفریقا ، مقدمهٔ تجزیه و انقراض آن دولت را فراهم می ساخت .
هواخواهان و مریدان شیعی مذهب خاندان صفوی و صوفیان فداکار و جانسپاری که در ولایات مختلف آسیای صغیر مسکن داشتند ، پیوسته به تحریک و دستور شاه اسماعیل ، برای ترویج مذهب شیعه و تضعیف دولت عثمانی در ولایات مذکور ، به تبلیغات مذهبی و ایجاد اختلاف و تاخت و تاز و جنگ و مردم کشی مشغول بودند .
مثلا در سال ۹۱۷ هجری قمری ، که هنوز سلطان بایزید خان دوم زنده بود ، یکی از مریدان شاه اسماعیل به نام شاه قلی بابا از طایفهٔ تکه لو ، از ولایات منتشا و تکه ایلی در آسیای صغیر ، با جماعتی از صوفیان شیعه ، روانهٔ ایران شد و در راه با والی ترک ولایت تکه ایلی جنگید و او را با جمعی از سپاهیان عثمانی که اسیر شده بودند ، کشت . از خبر غلبه و پیشرفت وی گروهی دیگر از شیعیان و مریدان صفویه نیز از اطراف به او پیوستند و به ولایات قرامان ، یکی دیگر از ولایات عثمانی ، تاختند و بر قراگوز پاشا والی آنجا و گروهی دیگر از سپاهیان ترک نیز غالب شدند ، و به ولایت سیواس حمله بردند . سلطان بایزید خان علی پاشا وزیر اعظم عثمانی را با سپاه گرانی به دفع شاه قلی بابا و صوفیان فرستاد و در جنگی که میگه ایشان روی داد علی پاشا و شاه قلی بابا هر دو کشته شدند و صوفیان از راه ارزنجان به طرف ایران آمدند . اما در راه یک کاروان ایرانی را هم که به خاک عثمانی می رفت ، قتل عام کردند و به همین سبب چون در قریهٔ شهریار ری به خدمت شاه اسماعیل رسیدند ، آن پادشاه سرداران ایشان را به جرم کشتن تجار بی گناه ایرانی کشت و باقی رو میان سرداران قزلباش تقسیم کرد .
اینگونه حوادث برای برافروختن آتش جنگ میان دو دولت کافی بود ، اما چنانکه پیش از این اشاره کردیم ، سلطان بایزیدخان به سبب پیری و شاه اسماعیل به واسطهٔ آنکه هنوز از جانب ازبکان و گردنکشان داخلی ایران آسوده خاطر نبود ، به جنگ مایل نبودند .
بعد از مرگ سلطان بایزید خان دوم و ظهور اختلافات داخلی میان پسران وی بر سر سلطنت عثمانی ، شاه اسماعیل باز موقع را برای گرفتن قسمتی از متصرفات آن دولت مناسب دید و در سال ۹۱۸ هجری ، یکی از سرداران قزلباش به نام نورعلی خلیفهٔ روملو را ، به بهانهٔ گردآوردن صوفیان و مریدان خاندان صفوی ، مامور کرد که در خاک عثمانی به تاخت و تاز بپردازد .
این مرد به ولایات سرحدی عثمانی حمله برد و با دستیاری گروهی از شیعیان آنجا بر حکام ترک غالب آمد و شهر های قره حصار شرقی و ملطیه را گرفت و پر آنجا خطبه به نام شاه اسماعیل خواند .
در همان اوقات چون سلطان سلیم خان به جای پدر نشست و برادر خود سلطان احمد را به حیله کشت ، یکی از پسران سلطان احمد به نام سلطان مراد ، با ده هزار سوار بر عم خود قیام کرد و به نورعلی خلیفه سردار قزلباش پیوست و با او در تسخیر قلعهٔ اوقات یاری کرد و از آنجا به خدمت شاه اسماعیل رفت ، ولی در ایران درگذشت .
پس از آن نورعلی خلیفه متوجه ولایت ارزنجان شد ، و در راه با چند تن از سرداران تر ک از طرف سلطان سلیم خان به دفع وی فرستاده شده بودند ، رو به رو گردید ، ولی بعد از جنگ سختی بر آنان نیز غلبه کرد و در حدود دو هزار تن از سپاهیان ترک در آن جنگ به خاک افتادند .
در همان حال یکی دیگر از سرداران بزرگ قزلباش به نام خان محمد استانلی نیز قلعهٔ دیاربکر را گرفته ، سپاهیان علاءالدوله ذوالقدر را در هم شکسته و بر قسمت بزرگی از متصرفات وی تسلط یافته بود و به تحریک شاه اسماعیل به سلطان سلیم خان نامه های تهدید آمیز می نوشت و او را به جنگ می خواند و کار تهدید و توهین را به جایی رسانیده بود که برای سلطان عثمانی چادر و جامهٔ ن فرستاده او را نامرد و جبان خوانده بود . که جنگ آغاز شد .
علل لشکرکشی سلطان سلیم خان اول به ایران
پادشاهی سلطان سلیم خان اول و بالا گرفتن اختلافات ایران و عثمانی
، ,سلطان ,عثمانی ,شاه ,اسماعیل ,خان ,شاه اسماعیل ,به نام ,سلطان سلیم ,و به ,و در
درباره این سایت